Söğüt Yaprağı

Söğüt (belirtilmemiş türleri) uzun zamandır bitkisel tedavi yöntemlerinde çeşitli rahatsızlıklar için kullanılmaktadır, ancak analjezik bir etki atfedildiği miti yanlıştır. Beyaz Söğüt ile ilgili ilk referanslardan biri, 1763 yılında İngiltere'nin Oxfordshire bölgesindeki Chipping Norton'dan Edward Stone tarafından yapılmıştır. Stone, 'tesadüfen' kabuğunu tatmış ve acı bir tadı olduğunu bulmuş, bu da ona sıtma tedavisinde kullanılan Peru Kabuğu (Cinchona) ile benzerlik göstermiştir. Tüm 'dağıtım yerleri ve botanik kitapları' üzerinde araştırma yaptıktan sonra, söğütün ateşleri tedavi etmek için kullanıldığına dair hiçbir öneri bulamamış ve kendisi denemeye karar vermiştir. Sonraki yedi yıl boyunca, yaklaşık elli kişinin 'ague ve aralıklı ateşlerini' tedavi etmek için kurutulmuş söğüt kabuğu tozunu başarıyla kullanmış, ancak bunun kinin ile kombinlendiğinde daha etkili olduğunu belirtmiştir.

Stone, tıbbi meslek ve bitkisel tedavi uzmanları tarafından büyük ölçüde göz ardı edilmiştir. İki eczacının bu tedaviyi denemelerde kullandığına dair raporlar vardır, ancak bunun işe yaradığına dair bir kanıt yoktur. 20. yüzyılın başlarında, bitkisel tedavi uzmanı Maud Grieve, Beyaz Söğüt'ü ateş düşürücü olarak değerlendirmemiştir. Bunun yerine, kabuğunu ve toz halindeki kökünü tonik, antiperiyodik ve sıkıştırıcı özellikleri için kullanmayı tanımlamış ve dispepsi, solucanlar, kronik ishal ve dizanteri tedavisinde kullanılmasını önermiştir…