Kızılırmak Ballı Otu

Melilotus türleri, Coleophora cinsine ait bazı Lepidoptera türlerinin larvaları tarafından tüketilmektedir; bunlar arasında C. frischella ve C. trifolii bulunmaktadır.

Bitkiler, dokularında bulunan kumarin nedeniyle tatlı bir kokuya sahiptir. Kumarin, saman ve yeni biçilmiş çimenin tatlı kokusundan sorumlu olmasına rağmen, acı bir tada sahiptir; bu da bitkinin hayvanlar tarafından tüketilmesini engellemek için bir yöntem olarak işlev görebilir. Bazı küf mantarları (Penicillium, Aspergillus, Fusarium ve Mucor dahil) kumarini dikumarole, toksik bir antikoagülan maddeye dönüştürebilir. Bu nedenle, çürüyen Melilotus'ta dikumarol bulunabilir ve 1920'lerde sığırda tanımlanan "tatlı yonca hastalığı"nın nedeni olmuştur. Düşük kumarin içeriğine sahip birkaç çeşit geliştirilmiş olup, bunlar yem ve silaj için daha güvenlidir.

Bazı türler yeşil gübre olarak kullanılmakta, bir süre yetiştirilip sonra toprağa gömülerek toprakta azot ve organik madde içeriğini artırmaktadır. Derin köklenmesi nedeniyle ağır topraklarda özellikle değerlidir. Ancak, toprak çok asidikse başarısız olabilir. Scarified (yaralanmış) tohumlar, en iyi baharda, toprak çok kuru olmadığında ekilir; scarified olmayan tohumlar ise sonbaharın sonlarında veya hatta karın üzerinde ekilirse, bir sonraki baharda rekabet eden yabani otlardan önce filizlenir.