Isırgan Otu Buhuru

U. dioica, pişirildiğinde ıspanak benzeri bir lezzete sahiptir. Genç bitkiler, birçok Kızılderili topluluğu tarafından toplanır ve diğer gıda bitkilerinin kıt olduğu bahar aylarında pişirilip yenir. Isırgan otlarının suya ıslatılması veya pişirilmesi, bitkideki ısırıcı kimyasalları ortadan kaldırır, böylece zarar vermeden elle tutulup yenilebilir. Isırgan otu çiçeklenme ve tohumlama aşamalarına girdiğinde, yapraklarda kalsiyum karbonat içeren ve kistolit adı verilen kumlu parçacıklar oluşur. Birçok kaynak, bunların tüketilmesinin böbrekleri ve idrar yollarını tahriş edebileceğini iddia etse de, bu iddiayı destekleyen tıbbi bir kanıt yoktur. Kistolitler kalsiyum karbonat içerir ve kaynatıldığında çözünmez. Çiçeklenme sonrası toplanan yaprakların kistolitlerinin asit ile, fermantasyon sürecinde olduğu gibi, parçalanması gerekir. En yüksek sezonunda, ısırgan otu %25'e kadar protein içerebilir, bu da yapraklı yeşil sebzeler için yüksektir. Yapraklar ayrıca kurutulabilir ve bitki çayı yapmak için kullanılabilir, aynı şekilde ısırgan otunun çiçekleriyle de yapılabilir.

Isırgan otları, polenta, pesto ve püre gibi çeşitli tariflerde kullanılabilir. Isırgan çorbası, özellikle Kuzey ve Doğu Avrupa'da bitkinin yaygın bir kullanım şeklidir.

Isırgan otları bazen peynir yapımında, örneğin Cornish Yarg için ve Gouda çeşitlerinde aroma verici olarak kullanılır.