Burdock Kuru Otu

Dikenler insanlar, atlar ve köpekler için potansiyel bir tehlike oluşturur. Küçük, keskin uçlu, kıllı pappus tüyleri, akenlerin üst kısmından kolayca kopar ve en hafif bir rüzgarla taşınarak cilde, mukozal zarlarına ve gözlere yapışabilir; bu da ciddi deri tahrişine, olası solunum belirtilerine ve göz iltihabına neden olabilir.

Kökler pişirilerek yenilebilir. Kızartılabilir veya jülyen doğranarak soya sosunda sote edilip sebze yemekleri ve çorbalarda kullanılabilir. Büyük burdock kökü, Çince'de niúbàng olarak bilinir; bu terim Japonca'ya gobō ve Korece'ye ueong olarak geçmiştir ve Japonya, Kore ve Tayvan'da yaygın olarak tüketilmektedir. Orta Çağ'da Avrupa'da sebze olarak kullanılmıştır, ancak şimdi nadiren kullanılmakta; yalnızca İtalya ve Portekiz'de bardana veya "garduna" olarak bilinir ve tüketilmektedir. Brezilya'da da aynı isimlerle bilinmekte ve yenmektedir. Bitkiler ince kökleri için yetiştirilir. Kök, Britanya'da geleneksel olarak dandelion ve burdock adlı bitkisel içecekte tatlandırıcı olarak kullanılmıştır ve hala ticari olarak üretilmektedir.

Kök çok gevrek olup tatlı, hafif ve keskin bir lezzete sahiptir; biraz topraklı bir sertlik içerir, bu da jülyen/doğranmış köklerin suya beş ila on dakika bekletilmesiyle azaltılabilir. Sertlik, miso çorbasında (tonjiru) domuz eti ile mükemmel bir uyum sağlar.