Anadolu Adaçayı

Yunanistan'da uzun bir kullanım geleneğine sahiptir; güzelliği, tıbbi değeri ve mutfak kullanımı ile birlikte tatlı nektarı ve poleni ile değerlidir. Salvia fruticosa, M.Ö. 1400 civarında Girit adasındaki Knossos'ta bir Minoan freskinde tasvir edilmiştir. Antik Fenikeliler ve Yunanlılar, bu bitkiyi İber Yarımadası'nda yetiştirmek üzere tanıtmış olabilir; bu tanıtılan bitkilerin kalıntı popülasyonları hala bazı kıyı bölgelerinde bulunmaktadır. Osmanlı Filistin'inde, çiçeğin poleni bal üretiminde arıların tarafından toplanmıştır.

Süs bitkisi olarak yetiştirilen bu çalı, tam güneşi, iyi drene olan toprağı ve iyi hava sirkülasyonunu tercih eder. Dayanıklıdır ve oldukça kuraklığa dirençlidir. Yaprakları yüksek yağ içeriğine sahiptir ve lavanta ile bazı kimyasalları paylaşır.

Yunan adaçayı, Kuzey Amerika'da satılan kurutulmuş adaçayının %50–95'ini oluşturur ve uçucu yağı için ticari olarak yetiştirilir. Ayrıca, çeşitli Müslüman ritüellerinde—yeni doğan çocuklar için, düğünlerde, cenazelerde ve tütsü olarak yakılmak üzere uzun bir kullanım geleneğine sahiptir. Orta Doğu'da S. fruticosa ve S. officinalis arasında gelişen bir melez "gümüş yaprak adaçayı" veya Salvia "Newe Ya'ar" olarak adlandırılır ve yemeklerde kullanılır.

"Elmalar" soyulup yumuşadığında yenir; The New Book of Salvias'da hoş kokulu, sulu ve lezzetli olarak tanımlanmıştır.